Το ομορφότερο διακοσμητικό στοιχείο που μπορείτε να προσθέσετε σε κάθε χώρο είναι ασφαλώς ένα φυτό.
Επιλέξτε, ανάλογα με τις συνθήκες φωτισμού, θερμοκρασίας και υγρασίας που επικρατούν στον χώρο, ανάμεσα σε μερικά από τα πιο δημοφιλή και σχετικά εύκολα στην φροντίδα τους αποκλειστικά πράσινα ή και ανθοφόρα εσωτερικού χώρου.
Από τα πιο κλασικά φυτά εσωτερικού χώρου, κάποτε δεν έλλειπε από κανένα σπίτι.
Ο Πόθος με τα στιλπνά πρασινοκίτρινα φύλλα σε σχήμα καρδιάς χαρακτηρίζεται από την γρήγορη ανάπτυξή του και τις ελάχιστες φροντίδες που απαιτεί.
Αγαπά την υγρασία και το φως, όμως δεν αντέχει τη συνεχή άμεση ηλιακή έκθεση, καθώς τα φύλλα καίγονται. Αντέχει και σε πιο σκοτεινά σημεία, αλλά με πιο αργή ανάπτυξη και λιγότερο έντονες αποχρώσεις, ανάλογα με την ποικιλία.
Μπορεί να τοποθετηθεί και σε ψηλά σημεία ώστε να κρεμά τα κλαδιά του ή σε γλάστρα με στήριξη για αναρρίχηση, όπως και να καλλιεργηθεί σε βάζα με νερό αντί για χώμα.
Πολλαπλασιάζεται εύκολα με κλαδιά σε νερό ή σε μαλακό χώμα, που ριζώνουν σε λίγες εβδομάδες.
Το Σπαθίφυλλο ξεχωρίζει για την αντίθεση ανάμεσα στα λευκά άνθη του, που θυμίζουν κρίνους, και τα μεγάλα, βαθυπράσινα φύλλα σε σχήμα σπαθιού, από όπου προέρχεται και το όνομά του.
Αναπτύσσεται κυρίως σε πλάτος, γι’ αυτό χρειάζεται επαρκή χώρο. Δεν είναι απαιτητικό φυτό, αρκεί να τοποθετηθεί σε φωτεινό σημείο αλλά χωρίς άμεση έκθεση στον ήλιο και το χώμα να στεγνώνει εντελώς ανάμεσα στα ποτίσματα, καθώς είναι ευαίσθητο στο σάπισμα ριζών. Το υπερβολικό νερό εμποδίζει και την ανθοφορία, ενώ κλασικό σημάδι ότι το φυτό χρειάζεται περισσότερη υγρασία είναι βλαστοί και άνθη που γέρνουν. Για να αποφύγετε το υπερβολικό πότισμα αλλά να διατηρείτε την απαραίτητη υγρασία, σκουπίζετε τακτικά τα φύλλα και από τις δύο πλευρές με νωπό πανί, αφαιρώντας ταυτόχρονα τη σκόνη που απορροφούν.
Ανθίζει από την άνοιξη έως τις αρχές του χειμώνα και κάθε άνθος διαρκεί μεγάλο διάστημα. Σπάνια προσβάλλεται από ασθένειες.
Η αλλαγή γλάστρας δεν χρειάζεται συχνά — μία φορά κάθε 3-4 χρόνια — και τότε μπορείτε να διαιρέσετε τη ρίζα δημιουργώντας νέα φυτά.
Η Σανσεβιέρα είναι από τα πιο ανθεκτικά φυτά εσωτερικού χώρου, με δίχρωμα λογχοειδή φύλλα που θυμίζουν κακτοειδές. Ανάλογα με την ποικιλία μπορεί να φτάσει ακόμη και τα τρία μέτρα ύψος.
Ο κάθετος τρόπος ανάπτυξης την κάνει ιδανική για συνδυασμό με χαμηλά ή κρεμαστά φυτά και για τοποθέτηση σε διαδρόμους, ενώ το ίδιο καλά ευδοκιμεί και σε ημιυπαίθριους προστατευμένους χώρους, πυλωτές πολυκατοικιών κλπ.
Προτιμά το έμμεσο φως, αλλά αντέχει και σε ημισκιερά ή σκιερά σημεία, με πιο αργή ανάπτυξη. Τα φύλλα της συγκρατούν νερό, γι’ αυτό χρειάζεται πότισμα μόνο όταν το χώμα της στεγνώνει εντελώς.
Σπάνια προσβάλλεται από ασθένειες και πολλαπλασιάζεται το καλοκαίρι με διαίρεση ριζών ή με μοσχεύματα φύλλων, με τη διαίρεση να είναι η πιο εύκολη μέθοδος.
Η Κέντια θεωρείται από τα πιο «αρχοντικά» φυτά εσωτερικού χώρου, χάρη στο μέγεθος και την επιβλητική, φοινικοειδή όψη της. Ταιριάζει ιδιαίτερα σε ευρύχωρα σπίτια, αλλά και σε επαγγελματικούς ή φωτεινούς κοινόχρηστους χώρους.
Είναι ανθεκτική και σχετικά εύκολη στη φροντίδα, αρκεί να βρεθεί η σωστή θέση. Χρειάζεται άφθονο έμμεσο φως, χωρίς απευθείας ήλιο — ειδικά το καλοκαίρι — και σημείο μακριά από ρεύματα αέρα ή εστίες θέρμανσης και ψύξης.
Αναπτύσσεται αργά αλλά εντυπωσιακά, τόσο σε ύψος όσο και παράπλευρα, με βλαστούς που σχηματίζουν καμπύλες. Είναι ιδανική για τοποθέτηση σε μεγάλες γωνίες, εφόσον υπάρχει επαρκής χώρος.
Χρειάζεται αυξημένη υγρασία, με τακτικό ψεκασμό των φύλλων, ενώ το κανονικό πότισμα θα πρέπει να γίνεται όταν το χώμα έχει σχεδόν στεγνώσει. Ελαφρύ κιτρίνισμα στις άκρες των φύλλων είναι σημάδι ότι το φυτό έχει ανάγκη από περισσότερη υγρασία.
Η Σεφλέρα είναι πολυετές και ιδιαίτερα διαδεδομένο φυτό εσωτερικού χώρου, με πολλές ποικιλίες που διαφοροποιούνται κυρίως στις αποχρώσεις του φυλλώματος, από έντονο πράσινο έως κιτρινοχρυσαφί με πράσινες κηλίδες.
Αναπτύσσεται σαν μικρό δέντρο και μέσα σε λίγα χρόνια μπορεί να αποκτήσει σημαντικό ύψος. Με κλάδεμα στους χαμηλούς πλευρικούς βλαστούς ενισχύεται ο κεντρικός κορμός, ενώ με κόψιμο στις κορυφές αποκτά πιο πυκνό σχήμα. Καθώς ψηλώνει και βαραίνει, χρειάζεται περιστασιακά περιστροφή της γλάστρας για να μη γέρνει το φύλλωμα προς την πλευρά με το περισσότερο φως και, αν απαιτείται, στήριξη.
Ευδοκιμεί και σε προστατευμένο εξωτερικό χώρο, χωρίς άμεσο ήλιο ή έντονο αέρα και είναι γενικά ανθεκτική τόσο σε χαμηλές όσο και υψηλές θερμοκρασίες. Το χώμα πρέπει να στεγνώνει ανάμεσα στα ποτίσματα, όμως χρειάζεται αυξημένη υγρασία, με τακτικό ψεκασμό των φύλλων ή ήπιο κατάβρεγμα.
Είναι πιο ευαίσθητη από άλλα φυτά στα κοκκοειδή (ψώρα) και στη μελίγκρα. Αν εμφανιστούν, αφαιρέστε τα έντονα προσβεβλημένα φύλλα και ψεκάζετε με κατάλληλο σκεύασμα μέχρι την πλήρη αντιμετώπιση.
Ο Φίκος είναι από τα πιο διαδεδομένα πολυετή φυτά εσωτερικού χώρου στη χώρα μας. Σε σκιερές συνθήκες μπορεί να αναπτυχθεί και σε εξωτερικό χώρο, όπως μπαλκόνια ή πυλωτές, αρκεί να προστατεύεται τον χειμώνα από πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και δυνατούς βοριάδες.
Για να διατηρεί το χαρακτηριστικό γυαλιστερό φύλλωμά του, εκτός από μέτριο πότισμα -μόνο όταν το χώμα στεγνώσει- και αποφυγή άμεσης έκθεσης στον ήλιο, ωφελείται από με τη χορήγηση υγρού λιπάσματος κάθε 2-3 εβδομάδες την άνοιξη και το φθινόπωρο και κάθε 4-5 εβδομάδες τον υπόλοιπο χρόνο.
Κλαδεύεται στις αρχές της άνοιξης και πολλαπλασιάζεται κυρίως με μοσχεύματα: κόψτε υγιείς πλάγιους βλαστούς, αφαιρέστε τα κάτω φύλλα και φυτέψτε σε μαλακό χώμα, διατηρώντας το ελαφρά υγρό μέχρι να ριζώσουν.
Το Ανθούριο είναι από τα πιο εντυπωσιακά ανθοφόρα φυτά εσωτερικού χώρου. Τα μεγάλα, στιλπνά φύλλα σε σχήμα καρδιάς και τα χαρακτηριστικά άνθη του — συνήθως κόκκινα αλλά και λευκά ή ροζ — το καθιστούν ιδιαίτερα διακοσμητικό. Σε έντονο αλλά έμμεσο φως, μακριά από ρεύματα και εστίες θέρμανσης ή ψύξης, μπορεί να ανθίζει όλο τον χρόνο, με πιο έντονη ανθοφορία την άνοιξη και το καλοκαίρι.
Τα φύλλα και τα άνθη του είναι τοξικά, γι’ αυτό πρέπει να τοποθετείται σε σημεία που δεν έχουν άμεση πρόσβαση κατοικίδια και μικρά παιδιά.
Χρειάζεται αραιά ποτίσματα, όταν το χώμα του στεγνώσει εντελώς. Ο πιο καλός τρόπος ποτίσματος για το Ανθούριο είναι να τοποθετείτε τη γλάστρα σε λεκάνη με νερό για λίγες ώρες, ώστε το φυτό να απορροφήσει όσο πραγματικά χρειάζεται. Καθαρίζετε τα φύλλα με νωπό σφουγγάρι και ψεκάζετε τακτικά για διατήρηση της υγρασίας.
Καθώς αναπτύσσεται, οι βλαστοί βαραίνουν και χρειάζεται καλή στήριξη στη βάση. Το χώμα γύρω από τις ρίζες πρέπει να είναι σταθερό και η μεταφύτευση να γίνεται μόνο όταν οι ρίζες έχουν καλύψει την γλάστρα και επιλέγοντας κάθε φορά ελαφρώς μεγαλύτερο δοχείο, ώστε οι ρίζες του να συνεχίσουν να είναι ελαφρά «στριμωγμένες».
Η Γκουσμάνια είναι εντυπωσιακό ανθοφόρο φυτό εσωτερικού χώρου, με τροπική όψη και άνθη σε έντονους χρωματισμούς που θυμίζουν πολύχρωμο φύλλωμα ανανά. Σε φωτεινό σημείο χωρίς άμεσο ήλιο ανθοφορεί περισσότερο, ενώ τα μακριά, στιλπνά φύλλα της σε σχηματισμό «ομπρέλας» ενισχύουν τη διακοσμητική της αξία.
Εκτός από έμμεσο φως χρειάζεται κανονικές σταθερές θερμοκρασίες (20-25°C) και μέτριο πότισμα 2-3 φορές την εβδομάδα ή όταν το χώμα αρχίζει να στεγνώνει. Ο τακτικός ψεκασμός των φύλλων βοηθά στη διατήρηση της απαραίτητης υγρασίας.
Δεν είναι πολυετές· μετά την ολοκλήρωση της ανθοφορίας, συνήθως στο τέλος του καλοκαιριού, το μητρικό φυτό σταδιακά ξηραίνεται. Ανήκει στα επίφυτα και μπορεί να αναπτυχθεί προσκολλημένη σε κορμούς. Με αποκοπή και φύτευση των παραφυάδων που εμφανίζονται στη βάση δημιουργούνται νέα φυτά, τα οποία ανθίζουν τη δεύτερη ή τρίτη χρονιά από τη φύτευση.
Η Καλαθέα είναι από τα πιο γνωστά και εντυπωσιακά ανθοφόρα φυτά εσωτερικού χώρου, με δίχρωμα ή τρίχρωμα βελούδινα φύλλα σε πράσινες, χρυσαφί, μωβ ή λευκές αποχρώσεις και κιτρινοπορτοκαλί άνθη. Ανάλογα με την ποικιλία, τα φύλλα εμφανίζουν έντονες ραβδώσεις και σχηματισμούς, ενώ η βαθυκόκκινη κάτω πλευρά τους ενισχύει τη διακοσμητική της όψη.
Μπορεί να φτάσει έως και το ένα μέτρο ύψος, ενώ χαρακτηριστικό της είναι ότι τα φύλλα της κλείνουν προς τα πάνω τη νύχτα.
Προτιμά ημισκιερά σημεία, καθώς η υπερβολική έκθεση στο φως ξεθωριάζει τα χρώματα των φύλλων. Όπως σε όλα τα πολύχρωμα φυτά, η ένταση των αποχρώσεων εξαρτάται από τον φωτισμό.
Χρειάζεται αυξημένη υγρασία με τακτικό ψεκασμό και μέτριο πότισμα: περίπου μία φορά την εβδομάδα το φθινόπωρο και τον χειμώνα και όταν το χώμα αρχίζει να στεγνώνει την υπόλοιπη περίοδο.
Ο Κρότωνας είναι θαμνώδες φυτό εσωτερικού χώρου με σαρκώδη φύλλα που από πράσινα γίνονται έντονα πολύχρωμα, αποκτώντας κίτρινες, κόκκινες και πορτοκαλί ραβδώσεις, ανάλογα με την ποικιλία και τις συνθήκες φωτισμού.
Δεν συγκαταλέγεται στα εύκολα φυτά, καθώς επηρεάζεται τόσο από το κρύο όσο και από τη ζέστη. Ο φωτισμός είναι καθοριστικός για τη ζωντάνια των χρωμάτων· σε ακατάλληλη θέση τα φύλλα παραμένουν θαμπά και πρασινοκόκκινα. Οι χαμηλές ή υψηλές θερμοκρασίες και τα ρεύματα αέρα μπορεί να προκαλέσουν πτώση φύλλων, ακόμη και μέσα σε λίγες ημέρες, ενώ η υπερβολική ζέστη θαμπώνει τις αποχρώσεις.
Χρειάζεται συχνό πότισμα και υψηλή υγρασία, με τακτικό — ακόμη και καθημερινό — ψεκασμό των φύλλων. Το κλάδεμα στις κορυφές βοηθά στη διατήρηση του σχήματος και στην πυκνότερη ανάπτυξη.
Ο πολλαπλασιασμός του είναι απλός: ακόμη και ένα φύλλο σε νερό μπορεί να ριζώσει σε λίγες εβδομάδες, αρκεί να τοποθετηθεί στο νερό αφού στεγνώσει πρώτα το λευκό γαλάκτωμα που εκκρίνεται από την τομή.
Η Καλαγχόη συχνά θεωρείται φυτό εξωτερικού χώρου, όμως ευδοκιμεί εξίσου καλά και σε εσωτερικό περιβάλλον, αρκεί να τοποθετείται σε πολύ φωτεινό σημείο χωρίς άμεση έκθεση στον ήλιο ή σε χαμηλές θερμοκρασίες. Πρόκειται για όμορφο παχύφυτο με οδοντωτά φύλλα στη βάση των βλαστών και συστάδες από μικρά άνθη στην κορυφή.
Παρότι τα πλατιά φύλλα της δείχνουν σκληρά, κόβονται εύκολα με αδέξιες κινήσεις. Κατά τα άλλα είναι ανθεκτικό φυτό· ακόμη κι αν τα άνθη ή μέρος των φύλλων καταστραφούν από έλλειψη νερού, κρύο ή ήλιο, με αφαίρεση των ξεραμένων τμημάτων και μεταφορά σε φωτεινό, ζεστό σημείο επανέρχεται γρήγορα.
Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής και από τα πιο οικονομικά είδη εσωτερικού χώρου, διαθέσιμη σε ποικιλία χρωμάτων σε όλα τα φυτώρια σχεδόν όλο τον χρόνο. Τα άνθη της διαρκούν αρκετά και η ανθοφορίες υγιών φυτών είναι διαρκείς και επαναλαμβανόμενες, κάτι που κάνει την Καλαγχόη ιδανική για κασπώ, καλαθάκια και επιτραπέζιες ή εποχιακές συνθέσεις, ακόμη και σε μικρά γλαστράκια για γραφείο ή κουζίνα.
.webp)
