ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ: μόνο ΕΞΩ ή και ΜΕΣΑ στο σπίτι;



Στην πραγματικότητα είναι  σαν  να  αναρωτιέστε αν εσείς ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς σας θα πρέπει να μένετε για πάντα κλεισμένοι στο δωμάτιό σας ή θα μπαίνετε και στο καθιστικό και τα δωμάτια των υπολοίπων, όμως επειδή στον ...δίποδο κόσμο μας οι κάθε είδους μύθοι και η υποκρισία πάντα υπερτερούν  της πραγματικότητας, ας προσπαθήσουμε να απαλλαγούμε επιτέλους κι από μερικούς που αφορούν την συμβίωσή μας με τα ζώα και χωρίς να ξεχνάμε ότι είμαστε εμείς που επιλέξαμε  την συγκατοίκηση μαζί τους στο σπίτι μας κι όχι εκείνα.


"Το θέλω μικρό για μέσα στο σπίτι..."


Προφανώς γιατί δεν έτυχε να δείτε  κανίς κρεμασμένο από το κουρτινόξυλο ή δεν έχετε ακόμη βρει το γατάκι σας μέσα σε κάποιο συρτάρι ή στον κάδο του πλυντηρίου.
Το αν ένα κατοικίδιο θα κάνει ή όχι "ζημιές" μέσα στο σπίτι έχει τόση σχέση με το μέγεθός του, όση και το βάρος ή το ύψος ενός μικρού παιδιού με το αν θα είναι "διάολος"  ή "παναγία". 
Αντιθέτως, είναι βέβαιον ότι ένα μεγαλόσωμο σκυλί και να θέλει δεν θα χωρά να χωθεί εκεί που με ευκολία θα "τριγυρίζει" ένα μικρότερο ή μια γάτα, δεν θα το ...ψάχνετε ποτέ και γενικώς είναι όλα θέμα εκπαίδευσης. Το "σκυλί σου και το γατί σου όπως το μάθεις", αποφαίνεται η λαϊκή σοφία και ουδεμία σχέση έχει αυτό που θα μάθει, με τον σωστό όμως τρόπο, με το αν είναι μεγαλόσωμο ή όχι.


"Δεν μαθαίνει με τίποτα..."


Εκτός από τις περιπτώσεις με κάποιο ιδιαίτερο  ψυχολογικό πρόβλημα, δεν υπάρχει ζώο που  να μην είναι δεκτικό στην εκπαίδευση. Λιγότερο ή περισσότερο εύκολα κάθε σκύλος ή γάτα θα μάθει τα "όρια" του και μέσα στο σπίτι, αρκεί ο τρόπος που θα του τα ορίσετε να είναι ξεκάθαρος και κυρίως κοινός για όλα τα ...δίποδα αφεντικά του.  
Αν εσείς το μαλώνετε για να μην ανεβαίνει στον καναπέ ή στο κρεββάτι σας και με το που θα στρίψετε το κεφάλι σας το παιδί το φωνάζει για να κάνουν ..."αγκαλίτσες" στο δικό του κρεβάτι, δεν έχετε ένα ανυπάκουο αλλά ένα πανέξυπνο κατοικίδιο. Σίγουρα πάνω στα κρεβάτια είναι πολύ πιο βολικά και λογικό να αγνοήσει τα δικά σας "μαλώματα" και να προτιμήσει την "εκπαίδευση" που του προσφέρει το καμάρι σας.
Και σίγουρα πολύ πιο εύκολα θα "διαμορφώσετε" γενικά την συμπεριφορά ενός ζώου που από μωρό ζει μαζί σας απ΄αυτό που θα πάρετε σε μεγαλύτερη ηλικία και που είναι λογικό ότι  θα χρειαστεί λίγο περισσότερο χρόνο και υπομονή για να προσαρμοστεί σε νέες συνήθειες.
"Δείξτε"  του λοιπόν με λίγες και τις ίδιες πάντα  λέξεις και κυρίως με τον τόνο της φωνής σας τι "πρέπει" και τι "δεν πρέπει", κρατώντας όλοι  μια σταθερή και μόνιμη γραμμή για όλα όσα "απαγορεύονται" μέσα στο σπίτι, χρησιμοποιείστε επίσης τον τόνο της φωνής σας για να το μαλώσετε κι επίσης με τις ίδιες πάντα λέξεις, π.χ "όχι", "μη" κλπ. χωρίς υστερίες και ακρότητες, επιβραβεύστε το όταν κάνει αυτό που θέλετε και πολύ σύντομα θα μάθει και θα αποδεχθεί που πρέπει να ...κυκλοφορεί και να ...ανεβαίνει και που όχι, αφού πριν φυσικά έχετε φροντίσει να έχει τον δικό του χώρο μέσα στο σπίτι είτε αυτό είναι ένα σπιτάκι, το καλάθι του, ένα χαλάκι ή μια πολυθρόνα που θα του ...παραχωρήσετε.


"Δεν αντέχω τις τρίχες..."
 

Δικαιούστε να το ξεστομίσετε μόνο πριν "υιοθετήσετε" κάποιο τετράποδο  κι  αν αυτό είναι το  πρόβλημα,  φροντίστε να επιλέξετε ένα που δεν θα μαδάει. Το να ζητάτε όμως τα ρέστα από ένα  που από την πρώτη  στιγμή που "συστηθήκατε",  ποτέ δεν σας ...έκρυψε την πλούσια γούνα του είναι τουλάχιστον ανόητο.
Βουρτίζετε  τακτικά τα κατοικίδια που μαδούν, περιορίστε  τα όσο είναι δυνατόν στον δικό τους χώρο μέσα στο σπίτι και κυρίως μην φέρνετε την καταστροφή για το τίποτα και μην ασχολείστε διαρκώς με ...τρίχες. Θα τις σκουπίσετε και θα εξαφανιστούν κι αυτές μαζί με όλα  τα υπόλοιπα που καθημερινά λερώνουν το σπίτι και θα συνεχίσουν να το λερώνουν, ακόμα κι αν ο σκύλος ή η γάτα ...δεν ξαναπεράσουν ποτέ την είσοδο.


"Μα δεν είναι καθαρό"


Αν συμβαίνει, συμβαίνει μόνο επειδή  εσείς δεν το φροντίζετε όπως πρέπει, γιατί ένα εμβολιασμένο κατοικίδιο που ζει σε σωστές συνθήκες υγιεινής, είναι το ίδιο καθαρό όσο κι εσείς σε πολλές δε περιπτώσεις περισσότερο. Εκτός κι αν με το "καθαρό" εννοείτε τις λάσπες στις πατούσες  ή και πάλι τις τρίχες. Αν είναι έτσι, αυτή είναι μια μάλλον ρατσιστική και εξίσου ανόητη θεωρία, εκτός κι αν γενικώς συνηθίζετε να  επιτρέπετε την είσοδο στο σπίτι μόνο όσων ...έχουν μόλις βγει από το μπάνιο κι αυτό χωρίς τα παπούτσια τους.




"Δεν θέλω να ζει μαζί με τα παιδιά"

Ε τότε αντί να το "φυλακίσετε" αποκλειστικά και μόνο στην αυλή, την ταράτσα ή το μπαλκόνι, αφήστε το να πάει να ζήσει μαζί με τους "όμοιούς" του στα ειδικά σχολεία και ιδρύματα για παιδιά με κινητικά και νοητικά προβλήματα, που τα ζώα αποτελούν μέρος της  καθημερινής τους "θεραπείας".
Από ένα εμβολιασμένο και φροντισμένο σωστά ζώο,  ούτε καν ένα νεογέννητο δεν κινδυνεύει από οποιοδήποτε μικρόβιο, αντίθετα όπως θα σας διαβεβαιώσουν όλοι οι παιδίατροι αναπτύσσει πολύ περισσότερα αντισώματα και κυρίως μεγαλώνει παρέα με μια αναντικατάστατη συντροφιά αφού τα ζώα βοηθούν τα παιδιά να αναπτύσσουν την κοινωνικότητά τους και  το αίσθημα της υπευθυνότητας, τα ηρεμούν, τα διασκεδάζουν  και κυρίως συμβάλλουν στο να αναπτύξουν τα παιδιά  το αίσθημα της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησης μέσα από την σχέση τους μ΄έναν αληθινό  "φίλο" που τα αγαπά και τους το δείχνει είτε είναι λιγότερο ή περισσότερο έξυπνα, όμορφα ή άσχημα, καλοί ή κακοί μαθητές.  Τα αγαπά αληθινά όπως κι αν είναι γι΄αυτό  που είναι κι αυτή είναι μια σχέση που ασυνείδητα ασκεί ειδικά στα παιδιά μικρής ηλικίας μια ευεργετική επίδραση εξαιρετικά  σημαντική για την εξέλιξη της προσωπικότητάς τους.


"Μα γιατί; 
 Και στην αυλή όλα τα έχει..."


Αν πιστεύετε ότι τα μοναδικά απαραίτητα για ένα ζώο είναι το φαγητό και το νερό του, προφανώς ανήκετε σε κάποιο σπάνιο είδος που του αρκεί να μην πεινάει και να μην διψάει για να είναι ευχαριστημένο από τη ζ ω ή  του. 
Ειδικά τα κατοικίδια ζώα που η δική μας και όχι δική τους απόφαση να τα φέρουμε στο σπίτι μας τα έχει αποκόψει από την συντροφιά άλλων ζώων, έχουν ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη την "παρέα"  μας. Μην ταλαιπωρείτε λοιπόν ένα ζώο καταδικάζοντάς το σε μοναξιά,  όσο κι αν τυπικά το φροντίζετε "τέλεια", με το να το απομονώνετε τις πιο πολλές ώρες από την συνολική ζωή μέσα στο σπίτι, ενώ  εκείνο θεωρεί τον εαυτό του αναπόσπαστο κομμάτι της. 
Με τις καλύτερες συνθήκες δεν θα ζήσει για παραπάνω από 10-15 χρόνια. 
Κι αν δεν έχετε τη δυνατότητα όσα απ΄αυτά περάσει μαζί σας να μην είναι τα ...καλύτερά του, δώστε σε κάποιον άλλον την ευκαιρία να του τα χαρίσει και σ΄εκείνο την δυνατότητα  να προσφέρει την ανιδιοτελή και χωρίς όρια αγάπη του  σε κάποιον που την έχει μεγαλύτερη ανάγκη από εσάς, σε κάποιον που δεν θα τον νοιάζουν ...οι λασπωμένες πατημασιές, οι τρίχες, μια μικρή ζημιά. Σε κάποιον που θα τα ξεχνά όλα μπροστά σ΄ένα κούνημα της ουράς και μια γεμάτη λατρεία και προσμονή ματιά. Σε κάποιον που του αρκεί ότι υπάρχει κάποιος που τον δέχεται και  τον λατρεύει όπως είναι κάθε στιγμή. Χαρούμενος, μουτρωμένος, λυπημένος, όμορφος, άσχημος, πλούσιος ή άφραγκος, βρώμικος, καθαρός,  με δύο, με ένα ή με κανένα ...πόδι ...χέρι ή ...μάτι. Εσείς μάλλον ακόμη πιστεύετε ότι θα βρεθεί  ποτέ ...δίποδο  να κάνει  για σας και για πάντα,  κάτι ..παραπάνω απ΄αυτό.
















Share this Post Share to Facebook Share to Twitter Email This Pin This

,